KinksterCouple

23-01-26: Terugkeer naar de Stilte

De afgelopen periode liet zich niet vangen in woorden. De feestdagen brachten drukte, het werk vroeg aandacht, en mijn dagen werden gevuld met alles wat van buiten kwam. Er was weinig ruimte om stil te staan, laat staan om te schrijven. Toch is het opmerkelijk hoe weinig dat betekende voor wat er van binnen al aanwezig was. 
 
Onder alle beweging bleef de structuur intact. Terwijl mijn agenda zich vulde en mijn hoofd vaak elders was, bleef mijn lichaam in dezelfde staat. Niet als iets waar ik constant bij stilstond, maar als een stille achtergrond die nooit verdween. Juist in die drukte merkte ik hoe diep deze vorm van overgave inmiddels is verankerd. Het ritueel vraagt geen aandacht meer; het is er gewoon. 
 
Soms betrapte ik mezelf erop dat ik het bijna vergat. Niet uit ontkenning, maar uit vertrouwdheid. Het voelde niet langer als iets bijzonders of uitzonderlijks, maar als een vanzelfsprekend kader waarbinnen ik functioneer. En misschien is dat wel de grootste verschuiving: dat mijn submissieve staat niet meer alleen thuishoort in momenten van bewust spel of ritueel, maar ook in het alledaagse. 
 
De feestdagen brachten nabijheid, verwachtingen, rollen die ik al langer ken. Maar onder die lagen bleef een andere rol rustig aanwezig. Geen strijd, geen spanning, geen verlangen om eruit te stappen. Eerder een stille bevestiging dat dit geen ontsnapping is, maar een vorm van thuiskomen. Juist wanneer alles druk is, blijkt hoe dragend deze structuur voor mij is. 
 
Het schrijven zelf moest wachten, maar de ervaring niet. Er was geen gevoel van tekort of gemis — alleen het besef dat woorden soms volgen, in plaats van leiden. Nu de rust langzaam terugkeert, voelt het passend om ook dit weer op te nemen: niet als verplichting, maar als verlengstuk van dezelfde overgave die mij door deze weken heen heeft gedragen.

de fistslut - 14-03-2025

het zou een eer zijn om U te dienen